Makale
İyileşmiş Halde Kalmak (Kalıcı İyileşme)
Kalıcı iyileşme, anksiyetenin tamamen yok olması değil, "anksiyete kaynaklı acılardan" özgürleşmektir. Stres ve kaygı hayatta kaçınılmazdır; ancak bunu kronik bir anksiyete durumuna dönüştüren şey bizim korku tepkimizdir. Kalıcı olarak iyileşenler, semptomlara yönelik korkularını tamamen kaybederek "yüzleşmeyi ve kabul etmeyi" varsayılan (default) tepki haline getiren yenilmez bir iç ses inşa ederler. Üzerine ikinci bir korku eklenmediğinde, kaygı kendiliğinden solup gider.
İyileşmiş Halde Kalmak (Kalıcı İyileşme)
Bunca yıl acı çektikten sonra, iyileşmeye ve iyileşmiş halde kalmaya kararlıydım.
İyileşme sürecim boyunca, iyileştiklerini düşünen ancak anksiyetenin en az eskisi kadar kötü bir şekilde geri döndüğünü gören pek çok anksiyete mağduruyla karşılaştım. Uzun süreli bir huzur döneminin tadını çıkarmış oldukları için bu durum onlar adına özellikle yıkıcıydı.
Herkes iyileşmesinin kalıcı olmasını ister; ancak iyileşmiş halde kalabilmek, belirli bir adımın atılmasını gerektirir. O adım atılmadığında, büyük bir hayat krizi meydana geldiğinde anksiyete durumuna geri dönmek son derece olasıdır.
Tamamen iyileşen ve nüks (relapse) yaşamayan kişiler, bunun nedeninin doğru iç seslerini yeterince inşa etmiş olmaları olduğunu söylediler. Başka bir deyişle onlar; ne kadar güçlü olursa olsun her türlü kaygılı düşünce veya duyguya karşı geliştirdikleri varsayılan (default) tepkiyi "yüzleşmek ve kabul etmek" haline getirdiler. Anksiyetenin semptomlarına ve duyumlarına olan korkularını tamamen kaybetmişlerdi; bu sayede, üzerine ikinci korkuyu (second fear) eklemeden, her türlü anksiyete ile her zaman yüzleşebiliyor ve ona izin verebiliyorlardı.
Bunu o kadar çok kişiden duydum ki, bunun bir zorunluluk olduğuna ve eğer iyileşmiş halde kalmak istiyorsam benim de aynı şeyi yapmam (yenilmez bir doğru iç ses inşa etmem) gerektiğine karar verdim.
Sadece mevcut anksiyetemden kurtulmanın peşinde değildim. Hayatımın geri kalanını anksiyete kaynaklı acılardan (anxious suffering) özgür bir şekilde yaşamak istiyordum.
"Anksiyeteden özgür" demediğime, "anksiyete kaynaklı acılardan özgür" dediğime dikkat edin. Çünkü bu dünyada olduğumuz sürece zaman zaman stres ve anksiyete deneyimleyeceğiz. Bunlar tıpkı açlık, susuzluk, yorgunluk vb. gibi doğaldır ve onlarla savaşmadığımız veya onlardan kaçmadığımız sürece herhangi bir acıya neden olmazlar.
İşin Özü (The Bottom Line)
Normal stresi ve anksiyeteyi, bir "anksiyete durumuna" ve "anksiyete kaynaklı acıya" dönüştüren şey bizim korku tepkimizdir.
O tepki olmadığında, bunlar, onlara neden olan durum çözüldüğünde kendiliğinden doğal bir şekilde solup giden normal duygulardır.
Yazar
Carl James
Bu içerik ZihinHub editör ekibi tarafından hazırlanmıştır. Kaygı, kabul, iyileşme ve psikolojik esneklik üzerine destekleyici içerikler üretmeye odaklanır.
İlgili Diğer Makaleler
Benzer içeriklere de göz atabilirsin.
"Doğru Şekilde İzin Veriyor muyum?" Tuzağı: İyileşmeyi Performansa Dönüştürmek
İyileşme araçlarını birer performans testine ve gizli kontrol davranışına dönüştürmek en sık düşülen sinsi tuzaktır. "Geçti mi?", "Doğru yapıyor muyum?" diye denetleyen o içsel mekanizmayı fark ettiğinizde onunla savaşmayı bırakın. İzin vermek, semptomu silmek için değil; onun bir blöf olduğunu ve hayata devam etmeye engel olmadığını görmektir. Mükemmel olmanıza gerek yok. O fırtınalı hisle sadece bir dakika bile kalma niyetiniz ve esnek girişiminiz en büyük başarıdır.
Kaygı Bozukluğunda Gizli Oyuncu: Aciliyet Hissi
Anksiyetedeki "aciliyet" hissi, ortada gerçek bir tehlike yokken beliren hatalı bir alarmdır. Zihnin "hemen rahatla" baskısıyla internette belirti araması veya güvence istemesi kaygıyı besler. ACT'e göre iyileşme, "Önce rahatla, sonra yaşarsın" illüzyonunu bırakıp rahatsızlığa rağmen hayata devam etmektir. Gün içinde "Bu gerçekten acil mi, yoksa öyle mi hissettiriyor?" diye sorup dürtü ile eylem arasına küçük duraklamalar koymak, beyne bu hisse tepki vermeme esnekliğini öğretir.
Anksiyete Kaçınmasının ve Hüsnükuruntunun (Zihni Avutmanın) Ötesinde
Anksiyete riski abartır, başa çıkma gücünü hafife alır. Döngüyü kırmak için kaçınmak yerine korkunun paketini açmalıyız. En kötü "ya şöyle olursa" senaryosu yerine daha olası "başka ne olabilir" sorusuna odaklanmak ve korkuyu bilgi kontrolünden geçirmek direksiyonu geri almamızı sağlar. Kaçınmayı bırakıp hayalimizde bile olsa duruma küçük adımlarla yaklaşmak beyni yeniden yapılandırır. Dur, nefes al ve ver. Omuzların düştüğünde hazırlıklı olmak korkmaktan her zaman daha iyidir.