Makale
Fırtınanın İçine Yürüyün
"Fırtınanın içine yürümek", anksiyete semptomlarından kaçmak yerine onlara tamamen teslim olmaktır. Tıpkı dondurucu bir yağmurda kasılmak yerine omuzları gevşetip ıslanmaya izin vermek gibi, korkuya karşı zihinsel ve bedensel direnci serbest bırakmaktır. Belirtiler ne kadar korkutucu görünse de geçicidir. Korkuyu da yanımıza alarak fırtınanın üzerine gitmek, bastırılmış duyguları iyileştirir. Zamanın geçmesine izin verdiğimizde, madalyonun diğer tarafında bizi huzur bekler.
Fırtınanın İçine Yürüyün
Anksiyete semptomlarıyla yüzleşmeyi ve onlara izin vermeyi tanımlamak için kullandığım görsellerden biri de "fırtınanın içine yürümektir". Peki bu ne anlama geliyor? Bunu yaptığınızda, fırtınanın içine yürümek gerçekten nasıl görünür ve nasıl hissettirir?
Dışarıda dondurucu bir yağmur ve sulusepken fırtınası olduğunu hayal edin. Doğal tepki yüzünüzü buruşturmak, başınızı öne eğmek, omuzlarınızı boynunuza doğru kısmak, kollarınızı yukarı kaldırmak ve kendinizi soğuk, ıslak rüzgar ile yağmurun tatsızlığından korumaya çalışarak aceleyle oradan geçip gitmektir.
Bunun yerine, dışarıya sakince çıktığınızı ve rüzgarın, yağmurun, sulusepkenin hiç direnç göstermeden yüzünüze çarpmasına izin verdiğinizi hayal edin. Yüzünüzde sakin, huzurlu bir ifade koruduğunuzu; bu sırada buz gibi yağmurun her bir damlasının etkisini, rüzgarın teninizdeki üşütücü hissini, kıyafetlerinizin ve saçınızın ıslanıp ağırlaşmasını, vücudunuzun ısı kaybetmesini gözlemlediğinizi hayal edin.
Şimdi tüm bunları, bunun sizi öldürmeyeceğini ve sadece geçici olduğunu bilerek, yargılamadan veya direnç göstermeden gözlemlediğinizi hayal edin. Gelecekte bir noktada yeniden kuru ve sıcak olacağınızı bildiğinizi hayal edin. Aslında daha yavaş yürüyebilir ve fırtınanın kendi bildiğini yapmasına gerçekten izin verebilir miydiniz?
Omuzlarınızı, mide kaslarınızı gevşettiğinizi, vücudunuzdaki her türlü gerginliği veya direnci serbest bıraktığınızı hayal edin. Bu deneyimden kaçma isteğine dair her türlü yargıyı ve düşünceyi fark ettiğinizi hayal edin. Şimdi bu zihinsel direnci de serbest bıraktığınızı, elinizden geldiğince tamamen teslim olduğunuzu ve zamanın geçmesine izin verdiğinizi hayal edin.
İşte "fırtınanın içine" bu şekilde yürürsünüz. Ama şunu söylediğinizi duyar gibiyim: "Evet, bunu yapabilirdim ama benim anksiyete semptomlarım birazcık yağmurdan çok daha tatsız, çok daha korkutucu." Buna hiçbir itirazım yok. Ama hepsi bu kadardır: tatsız ve korkutucu. Yaşadığınız rahatsızlığa rağmen, korkunuza rağmen, hatta korkunuzu da yanınıza alarak semptomlarınızın fırtınasına doğru yürüyebilirseniz, o zaman bu yaklaşımın sihrini deneyimleyeceksiniz.
Bu yapılabilir. Ben bunu yaptım ve anksiyeteden iyileşmesine koçluk ettiğim ve şahit olduğum pek çok kişi de bunu yaptı. İnanın bana, sizin anksiyeteniz farklı ya da daha kötü değil. Siz de yapabilirsiniz.
Madalyonun diğer tarafında huzur ve iyileşme var. Fırtınanın içine ne kadar sık yürürseniz, uzun süredir bastırılmış o duyguları o kadar çok iyileştirirsiniz. Bu durum, hayatınızı anksiyete yükü olmadan yaşamanız ve özgün benliğiniz olmanız için sizi özgürleştirecektir.
Yazar
Carl James
Bu içerik ZihinHub editör ekibi tarafından hazırlanmıştır. Kaygı, kabul, iyileşme ve psikolojik esneklik üzerine destekleyici içerikler üretmeye odaklanır.
İlgili Diğer Makaleler
Benzer içeriklere de göz atabilirsin.
Anksiyete yolculuğu nasıl pozitiflik barındırır ki?!
Anksiyete romantize edilemeyecek kadar zor bir deneyimdir; çünkü insanı kendine karşı savaştırır ve en ilkel hayatta kalma içgüdülerine meydan okur. Ancak kaçma dürtüsüne rağmen anda kalabilmek ve zayıf hissederken bile cesaret göstermek kişiyi dönüştürür. Bu sürecin asıl hediyesi anksiyetenin kendisi değil; onunla yüzleşirken inşa ettiğimiz öz-güven, içsel dayanıklılık ve bu zorluğu karşılama biçimimiz sayesinde dönüştüğümüz o dirençli insandır.
Sorun Semptomlarınız Değil, Onunla Kurduğunuz İlişki!
Semptomlarla savaşmak ve onlardan kaçınmak, sinir sistemine o hislerin tehlikeli olduğu kanıtını verir. İnsanı asıl tutsak eden semptomlar değil; gününü ve kararlarını onlara göre şekillendirerek hayatın direksiyonunu devretmesidir. İyileşme, semptomların bitmesini beklemekle olmaz. Denetim odağını geri alıp hisler odadayken bile yaşamaya devam ederek sinir sistemine korunacak bir tehdit olmadığını göstermek, bu kısır döngüyü kalıcı olarak kırar.
Otopilottan Seçime
Sürekli otopilotta olmak bizi sorgulanmamış alışkanlıkların kısır döngüsüne hapseder ve seçim özgürlüğümüzü unutturur. Günlük sıradan bir eylemi (örneğin bir kalemi almayı) normalden dört kat daha yavaş yapmak, dikkatimizi yeniden eğitmeyi sağlar. Eylemi yavaşlatmak, gözden kaçan his ve detayları görünür kılarak zihne esneklik kazandırır. Otopilot kalıplarını yakalamak, hayatımıza yön veren irade ve seçme gücünü bize yeniden kazandıran en önemli adımdır.