
Makale
Bu Düşüncelerden Kaç Tanesi Fark Ettirmeden Hayatınızı Çalıyor?
Aşırı düşünme (overthinking), kendini "plan yapma" veya "temkinli olma" gibi dostça maskelerin arkasına gizleyerek hayatınızı çalar. Birçok insan zihinsel analizlerle belirsizliği yok edebileceğini sansa da bu kesinlik arayışı sadece kaçırılan fırsatlara ve yerinde saymaya yol açar. "Ya başarısız olursam?" gibi kalıplar bizi eylemsizliğe gömer. Çözüm kaygılı düşünceleri yok etmek değil, onları fark edip etiketleyerek zihinle araya mesafe koymaktır.

Bu Düşüncelerden Kaç Tanesi Fark Ettirmeden Hayatınızı Çalıyor?
Temkinli davrandığınızı sandığınız ama aslında olduğunuz yerde çakılıp kaldığınız anlar üzerine.
Temel Noktalar
Aşırı düşünme (overthinking), kendini "planlama yapmak" ya da "temkinli olmak" gibi maskeler arkasına gizler.
Birkaç tekrarlayan düşünce kalıbı, bizi faydalı kararlar almaktan tamamen alıkoyabilir.
Bu düşünceleri fark ettiğiniz an, üzerinizdeki güçlerini kaybetmeye başlarlar.
Aşırı düşünmeyi genellikle en kötü senaryolarla dolu, aşırı aktif bir zihin olarak hayal ederiz. Bazen durum gerçekten böyledir. Ancak çoğu zaman aşırı düşünme, karşımıza çok daha dostça bir kılıkta çıkar. Evet; aşırı düşünme kendini genellikle dikkatli, sorumluluk sahibi ve "doğru" kararı vermeye çalışan bir yapı olarak sunar.
Bu Düşüncelerden Kaç Tanesi Size Tanıdık Geliyor?
Aşağıdaki listeyi okuyun ve bu düşüncelerden kaç tanesinin zaman zaman sizi bunalttığını, kararlarınızı etkilediğini ve değerli fırsatları kaçırmanıza neden olduğunu yüksek sesle sayın:
"Ya başarısız olursam?"
"Hazır değilim."
"Ya insanlar beni yargılarsa?"
"Yüzde yüz emin olmam gerekiyor."
"Ya onları hayal kırıklığına uğratırsam?"
"Ya pişman olursam?"
"Ya daha iyi bir seçenek varsa?"
"Bunun üzerine biraz daha düşünmeli miyim?"
Şimdi, "Dr. Jeff hayatta her zaman ilk içgüdümüzle hareket etmemiz ve fevri olmamız gerektiğini söylüyor" demeden önce lütfen bana bir iyilik yapın. Mesajımı, hayata tamamen hazırlıksız ve bütünüyle rastgele atılmanız gerektiği şeklinde yorumlamayın. Hayır, yukarıdaki düşüncelerin hiçbirinin "kötü" olduğunu söylemiyorum. Doğru bağlamda hepsinin bir değeri vardır. Sorun, bu düşüncelerin zihninize ara sıra uğrayan misafirler olmak yerine, varsayılan (otomatik) bilişsel yollarınız haline gelmesiyle başlar.
Sahte Güvenlik Tuzağı
Birçok insan bilinçaltında yeterince uzun süre düşünürse, yeterince hazırlanırsa veya yeterince analiz ederse belirsizliği tamamen ortadan kaldırabileceğine inanır. Oysa hepimiz biliriz ki hayat garanti sunmaz. Hiçbir düşünme miktarı mükemmel bir sonucu, herkesin onayını veya hatasız bir karar vermeyi garanti edemez.
Aslında, 35 yıllık bir psikolog olarak danışanlarımın gözünden gördüğüm şey şu ki; kesinlik arayışı sadece gecikmiş kararlara, kaçırılan fırsatlara ve ilerleme zamanı çoktan gelmiş olsa bile olduğun yerde sıkışıp kalmaya yol açıyor.
Aşırı Düşünmenin Bedeli
Yukarıdaki düşünce listesine geri dönün ve şunu aklınızda bulundurun: Tekrarlayan her aşırı düşünme kalıbı, gizli bir bedel taşır. Zihninizde dönüp duran (spiraling) bu düşüncelerin duygusal ve davranışsal sonuçları çok büyüktür.
"Ya başarısız olursam?" düşüncesi denemenizi engelleyebilir.
"Ya insanlar beni yargılarsa?" düşüncesi sizi sessizliğe gömer.
"Ya birini hayal kırıklığına uğratırsam?" düşüncesi ise sizi insanları memnun etme (people-pleasing) tuzağına hapsedebilir.
Zamanla bu düşünceler —eğer izin verirseniz— hayatınızı çalar.
Güzel haber şu ki, her yaş grubu için geçerli olan Freeing Your Child From Overthinking (Çocuğunuzu Aşırı Düşünmekten Kurtarmak) adlı kitabımda da ele aldığım stratejilerden biri, düşüncelere otomatik olarak itaat etmek yerine onları sadece fark etmeyi öğrenmektir.
Bu nedenle, ağır, olumsuz ve kaygı yüklü bir düşünceyle tartışmaya girmek yerine onu etiketlemeyi deneyin. Kendi kendinize şöyle diyebilirsiniz: "İşte yine 'Ya başarısız olursam?' düşüncem geldi." ya da "İşte 'Yüzde yüz emin olmam gerekiyor' düşüncem burada." Bu yaklaşım, kendiniz ile bu tür düşünceler arasında çok değerli bir mesafe (precious distance) yaratır. En önemlisi de, her düşünceye bir emir gibi davranmayı bırakır ve onu sadece, gerçek dikkatinizi hak edip etmediği kesin olmayan zihinsel bir aktivite olarak görmeye başlarsınız.
Ana Fikir (Take Away)
Hedef, kaygılı düşünceleri tamamen yok etmek değildir. Hedef, onları daha erken fark etmektir. Çünkü aşırı düşündüğünüz bir anı yakaladığınız anda, o düşünce üzerinizdeki baskısını ve pençesini gevşetmeye başlar.
Yazar
Jeffrey Bernstein Ph.D.
Bu içerik ZihinHub editör ekibi tarafından hazırlanmıştır. Kaygı, kabul, iyileşme ve psikolojik esneklik üzerine destekleyici içerikler üretmeye odaklanır.
İlgili Diğer Makaleler
Benzer içeriklere de göz atabilirsin.

İlaç Kullanıyorum Ama?
Anksiyete ilacı kullanmak zayıflık veya başarısızlık değildir; iyileşme yolunda güvenli bir köprüdür. Ancak ilaç semptomları hafifletse de anksiyetenin kökündeki çocukluk travmalarını veya bastırılmış duygusal yaraları tek başına iyileştirmez. Kalıcı iyileşme, kendimizi bozuk değil yaralı görerek, bedenimizdeki alarmla savaşmayı bırakıp ona şefkatle kulak verdiğimizde gerçekleşir. Sen bozuk değilsin Sadık; ilaç bir varış noktası değil, sadece kendini anlama yolculuğundaki bir araçtır.

Kaygı Bozukluğunda Sorun Kaygı Değil, Sorun Çözme Alışkanlığıdır
Zihin somut sorunları çözmekte başarılıdır; ancak kaygı bozukluğunda gelecek ihtimallerini çözülmesi gereken bir tehdit sanarak ruminasyon döngüsünü başlatır. Bu otomatik sorun çözme alışkanlığını kırmak için üç adımı uygulayabilirsiniz. İlk olarak, zihninizin belirsizliği çözmeye çalıştığı anı fark edin. İkinci olarak, düşünceyle savaşmak yerine onun bedendeki etkisini merakla gözlemleyin. Son olarak, her düşüncenin bir cevap gerektirmediğini fark ederek analizi bırakın.

İYİLEŞİYOR MUYUM?
Sinir sistemi iyileşmesinin en tuhaf yönü, bunu en son sizin fark etmenizdir. İyileşme görünür bir ilerleme sunmaz; o bir varlık değil, eski kasılmaların sessiz yokluğudur. Semptom takibi yapmak beyne tehdit mesajı göndererek alarmı sıcak tutar. Durumu izlemeyi bırakanlar daha hızlı iyileşir. Kendi hisleriniz yerine dışsal verilere bakın: Altı ay önce kaçındığınız şeyleri şu an yapıyor musunuz? Fark hissetmemek başarısızlık değil, iyileşmenin ta kendisidir.